Tag Archives: Kostuumdrama

Lady Rosie

Een paar maanden geleden schreef lotgenote Ragna in een blog over ‘ladies of leisure’. Op de momenten dat ze zich rot voelt over het niets-doen, het niet bijdragen, denkt ze aan de dames van adel, zoals we ze kennen in Downton Abbey en Upstairs, Downstairs. Die dames doen ook de hele dag niets, maar daar voelen zij zich niet minder om. Sterker nog, dat niets doen is juist een teken dat je het goed voor elkaar hebt. Arbeiders werken, de adel doet niets.

‘What’s a weekend?’ zegt de douarière in de eerste aflevering van Downton Abbey. Ik kan me vollédig inleven. Het weekend bestaat niet meer sinds ik niet meer werk. Behalve een beetje in mijn hoofd. Dus hoef ik in het weekend van mezelf nooit administratie te doen.

Nu ik erover nadenk: het is dé oplossing voor alles. Doe mij maar zo’n abbey. Een enorm huis, dat op magische wijze altijd schoon en netjes blijft. Een huis, waar altijd gezelschap is maar ook altijd wel een plekje om te rusten, bij voorkeur in een prachtig hemelbed.  Waar een kopje thee of hulp bij het aankleden slechts een belletje van je vandaan is. Waar je iedere dag luxe uit eten kunt, zonder dat je de moeite moet doen om ergens heen te gaan, waar geen andere mensen zijn -tenzij door jou of je familie uitgenodigd- en geen muziek. Waar je de hele dag niets kunt doen en daar toch heel druk mee bent. Waar je gemoedelijke wandelingen door prachtige tuinen en landerijen kunt maken zonder een hond tegen te komen, behalve je eigen trouwe viervoeter. Waar bovendien de begeerlijke vrijgezellen uit de wijde omgeving zich op een presenteerblaadje aan komen bieden. Ja, doe mij maar een graaf als vader.

Over de vrouwenrechten en uitbuiting van het personeel gaan we het niet hebben. In mijn abbey is dat niet. Je bent een romanticus of niet.

Ja. Een abbey. Vooruit, een heel kostuumdrama. Ik ga alvast een potje zitten handwerken, dan komt de rest vanzelf.

Downton abbey 2