Tag Archives: Dagelijkse sores

Wie is de mol

Er zijn ontzettend veel dingen die ik niet meer kan sinds ik hersenletsel heb. Maar er is één ding waar ik veel beter in ben geworden en dat is Wie is de mol?

Ik kijk Wie is de mol al vanaf de tweede serie. Een strategie om de mol te ontmaskeren had ik niet. Ik ging af op een onderbuikgevoel, verdacht gedrag of de ‘geheime’ aanwijzingen. Ik zat altijd op de verkeerde mol. Toen werden mijn hersens door elkaar geschud en viel het kwartje. Wie is de mol is eigenlijk heel makkelijk. Dus hier voor eenieder die ook wil weten wie de mol is, een korte cursus.

Nu ik weet hoe makkelijk Wie is de mol is, snap ik al die sukkels niet die op de verkeerde mol zitten. Gisteren nog liep Twitter over van de valse beschuldigingen. De één vond het gedrag zo verdacht dat hij/zij de mol wel móest zijn. De ander vond het gedrag juist niet verdacht genoeg, zag daarin een afleidingsmanoeuvre en verdacht deze mol alsnog. Allerlei ‘geheime’ aanwijzingen passeerden de revue en ik dacht alleen maar ‘sukkels, sukkels, sukkels, hoe kán je er nu zo naast zitten?!’ en dat terwijl ik er zelf jaren naast heb gezeten. Tot vorig jaar.

Er is namelijk maar één manier om de mol te ontmaskeren. De manier die al jarenlang door (winnende) kandidaten wordt gepredikt: FOLLOW THE MONEY.

Geld. Dat is waar het om draait. Dat is dé taak van de mol. Zo min mogelijk geld in de pot brengen. Iedereen doet verdacht, iedereen liegt en de geheime aanwijzingen zijn op iedereen toe te passen. Maar alleen de mol wil zo min mogelijk geld in de pot.

Houd in de gaten wie er geld in de pot brengt en wie vooral niet. Opdrachten waarbij de kanidaten individueel en/of ongezien geld kunnen verdienen zijn hierbij goud. Je kunt zo een flink aantal mensen wegstrepen. De mol manoeuvreert zich ook vaak op sleutelposities in opdrachten. Posities waarvan de mol van tevoren al weet dat dáár het best te mollen valt. Al had je dan dit seizoen volledig op Chris kunnen zitten, want die zat altijd op de sleutelpositie. Dus dan toch maar weer terug naar de basis: follow the money.

En echt, jongens en meisjes, dan is er maar één mol mogelijk. Dit seizoen is het niet te missen. De mol bracht nul euro in de pot en haalde er zelfs nog flink wat uit.

Mocht het je nu nog niet duidelijk zijn: Rik is de mol. Voor zeker.

Dat hersenletsel is toch nog ergens goed voor.

wie is de mol joker

Het zal wel aan mij liggen

Al sinds ik op mezelf woon heb ik gekke buren. Zelfs in hometown Biddinghuizen heb ik een keer de politie gebeld toen de overbuurman uit het niets winkelwagentjes tegen zijn huis begon te smijten.

Toen ik dit huis kwam wonen, maakte ik kennis met mijn onderbuurman toen ik de vloer aan het leggen was. Hij kwam met slaperig hoofd naar boven gestrompeld of het misschien wat zachter kon. Het was toen 11.30 ‘s ochtends. We zouden de rest van de dag bezig zijn met de vloer. Nee, dus. Sorry.
Later bleek dat onze dagritmes nogal uit elkaar lagen. Waar hij om 11.30 ‘s ochtends in pyjama aan de deur stond om te vragen of het zachter kon, deed ik dat meerdere malen om 3.00 ‘s nachts.

Op een goede doordeweekse dag hoorde ik om 22.30, ik lag al in bed, plotseling wat gestommel. Ik keek naar buiten en zag een touw voor mijn raam. Blijkbaar had onderbuurman een nieuw meubel gekocht en ging dit omhoog hijsen. Jammer op dit tijdstip, maar ik was wel wat gewend. Aangezien je in Amsterdam na 21.00 het grofvuil buiten mag zetten, heb ik menig maal wakker gelegen van mensen die rond middernacht hun laminaatvloeren en overtollige huisraad op straat lieten stuiteren. Na een uur of twee loerde ik toch nog eens naar buiten. Dat meubel zou toch wel binnen moeten zijn, leek me. Toen pas zag ik dat onderbuurman aan het verhuizen was. Zijn hele hebben en houden door het raam naar buiten. Rond een uur of 3 ging ik toch maar eens vragen of het nog lang ging duren en, op mijn allervriendelijkst, voor zover dat kan op dit tijdstip, of ze wel goed bij hun hoofd waren. Uiteindelijk belde ik de politie, die ook bijna van hun stoel viel toen ik vertelde dat mijn buurman op dat moment aan het verhuizen was.

Dit alles was nog voor ik hersenletsel had. Sinds mijn hersenen geluiden niet meer goed kunnen verwerken, stuit ik nogal eens op ‘gekke buren’. Maar die buren zijn niet (zo heel) gek. Het ligt aan mij. En een beetje aan Amsterdam. Want daar woon je zo belachelijk dicht op elkaar dat je altijd wel een beetje last van je buren hebt. Gemiddeld eens in de twee weken is er wel ergens een feestje of andere herrie, waardoor ik ook ‘s nachts mijn oordoppen nodig heb. Maar hé, daar zijn die krengen voor. En het ligt aan mij. Ik hoor álles.

Inmiddels heb ik een heel fijne nieuwe onderbuurman, waar ik vrijwel nooit iets van hoor. Maar nu heb ik een fittie met een andere buurman. Die fittie speelt zich volledig in mijn hoofd af, ik weet niet eens hoe deze buurman er uit ziet. Maar ik vind hem vervelend. Hij heeft een erg vervelende luide stem en rochtelt iedere ochtend wel zestig keer, terwijl ik probeer te genieten van mijn ontbijt. De tv staat altijd te hard (ik wist precies wanneer hij Suits keek) en de radio altijd aan.

Dat ik hier last van heb, zal wel aan mij liggen. Ik ben immers de hele dag thuis en wil daar volledige stilte, altijd. Toch is ook deze buurman een beetje gek. Al meer dan een jaar hoor ik zo’n beetje om de dag klusherrie. Of sloopherrie. Of houthakherrie. Ik kon het niet thuisbrengen. Tot ik buurman een keer op het balkon een stoer verhaal hoorde vertellen. In de kroeg had hij bedacht dat hij dat ene muurtje wel kon slopen en eenmaal thuisgekomen was hij daar meteen aan begonnen. Blijkbaar was hij in etappes muurtjes aan het slopen. Om de dag. Een half uurtje. Soms ben ik bang dat hij ineens in mijn huis staat.

Afgelopen weekend werd ik rond 4.30 wakker van gestommel bij deze buurman. Hij zal in de kroeg wel weer bedacht hebben een muurtje te slopen, bedacht ik en ik overwoog de politie te bellen. Pff, wat een gedoe, laat maar. Ik deed mijn oordoppen in en viel weer in slaap. Gekke buurman.

Gisteren stond de politie voor de deur. Er was afgelopen weekend ingebroken bij de buren. Of ik misschien iets had gehoord of gezien.

De volgende keer toch maar de politie bellen.