Hoe het echt is

Mensen zeggen vaak dat ik er goed uit zie. Of dat is omdat ze verwachten dat iemand met een chronische beperking en bijbehorende vermoeidheid er slechter uit zou moeten zien, of omdat ik gewoon smoking hot ben, dat weet ik niet. Het is in ieder geval leuk om te horen. Meestal. 

Ik doe er ook wel moeite voor. Als ik mensen ga zien, trek ik een kek jurkje aan en smeer ik wat plamuur op m’n gezicht. Op social media post ik foto’s van die momenten. Zoals iedereen laat ik (daar) het liefst m’n mooiste zelf zien. Positieve reacties op die foto’s doen me goed. Meestal.

Want soms begint het duiveltje op m’n schouder in m’n oor te tetteren: die mensen die zeggen dat je er goed uit ziet, vinden dat je je aanstelt. Als je écht wat zou mankeren, zou je dat wel zijn aan te zien. 

Onzin natuurlijk. Waarschijnlijk. Maar goed, omdat het duiveltje toch steeds opduikt, én omdat ik vind dat we onze zwakte ook mogen -of zelfs moeten – tonen, hier eens een voorbeeld van hoe het echt is. Nee. Hoe het ook is. 

Een foto van hoe ik na het snoeien van de heg uitgeteld op de bank lig. En terwijl ik erg m’n best heb gedaan om een flatteuze selfie te maken, een selfie die ik met een gerust hart zou delen op de sociale media, schrok ik er zelf van hoe moeilijk dat was. En die pukkel op m’n wang helpt ook niet. 

Advertisements

7 responses to “Hoe het echt is

  1. Wat goed zeg! Ik herken wat je zegt volledig. Wat mensen van mij zien, zijn de piekmomenten. De uurtjes waarvoor ik al het mogelijke heb gedaan (en vooral gelaten) om het mee te kunnen maken, erbij te kunnen zijn. Alleen vriendlief (en soms m’n familie) zien mijn aan één kant hangende, uitgedoofde, gepijnigde kop als ik het niet meer trek. Soms voel ik dan inderdaad de behoefte me te verdedigen. En hoewel ik ook wel wéét dat dat niet hoeft (of zou hoeven), ik voel me soms toch bezwaard.

  2. Herkenbaar. En ik vind je er toch, ook op deze foto, mooi uitzien.

  3. Je ziet er heel goed uit! Fijn dat je, ondanks je chronische beperking er zo goed uitziet. En och, mensen weten vaak niet wat te zeggen he., als ze zeggen: je kunt wel aan je zien dat je chronisch iets hebt….oef dat zou zeer doen….. Zie het maar als hetzelfde als wanneer ze over t weer beginnen en gewoon het compliment heel fijn in ontvangst nemen.
    Soms vraagt er ook iemand hoe t nu gaat. en dan zeg ik: het gaat goed. Vragen ze door: dan is het: het is zoals het nu is, verder herstel zit er niet meer in.
    Meestal is dat voldoende, voor hen en ook voor mij.

  4. Pingback: Spiegeltje, spiegeltje | Happy, hip en… hersenletsel

  5. Very good information. Lucky me I found your blog by chance (stumbleupon).

    I’ve saved it for later!

  6. This is the right blog for everyone who wants to understand this topic.
    You understand so much its almost hard to argue with
    you (not that I personally would want to…HaHa).
    You certainly put a fresh spin on a subject that has been written about for a long time.
    Excellent stuff, just wonderful!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s